We draaien er grote cirkels om heen. en net als ik weet jij, waar ik het over heb. Het begon met te doen alsof, we doen alsof en spelen voor spek en bonen. althans ik. Beschreven gevoel; het gevoel alsof je niet mee telt, geen deel uit maakt van de oneerlijke harde wereld. het liefste blijf ik zo klein en onzichtbaar mogelijk. maar jij betekend alles. dat compenseert zo mooi. Laat me met al mijn liefde, je een veilige wereld bouwen, zo eentje van lego waar alle blokjes voorzichtig en niet te hoog worden opgestapeld zodat het stevig staat. op die manier kunnen we er niet meer om heen.
En de antwoorden weten we, elk antwoord lijkt voor de hand liggend. we voelen elkaar aan maar toch blijven we ons afvragen waar we mee bezig zijn.
